Zie de maan schijnt…

      Geen reacties op Zie de maan schijnt…

Terwijl ik op deze vijfde decemberavond van 2016 vanuit mijn muziekkamertje naar buiten kijk, schijnt er een kwart maantje door de bomen. ‘Onder de bomen moogt jij niet komen’ is een regel uit een gedicht van Hendrik de Vries die me te binnen schiet. Waarom weet ik niet maar het rijmt in ieder geval wel.

Kbrom Kbrom

      Geen reacties op Kbrom Kbrom

Ik heb als docent/voorlichter de afgelopen jaren vele namen voorbij zien komen op klasse – en presentielijsten. Een aantal van die namen en de mensen die er bij horen, ben ik inmiddels vergeten. Een behoorlijk deel ken ik nog. Op dit punt is mijn geheugen vrij goed.

Vanaf september geef ik les aan de man met de meest vreemde naam die ik ooit ben tegengekomen. Kbrom Kbrom Nguse Abadi. En dan heb ik het nog niet eens over zijn achternaam. Gemakshalve noem ik hem Krom. Collega Boelo Blokzijl lost het anders op. Hij zegt gewoon Kabroem tegen deze stille Eritreeër. Gelukkig heeft Kbrom Kbrom geen moeite met onze aanpak. Of durft hij dit niet te zeggen?

Eritreeërs hebben sowieso rare namen. Zo had ik Tfotoo en Okoebie in de klas. De laatste noemde ik steevast per ongeluk Obiekoe. Dat kwam natuurlijk door die voormalige spits van Feyenoord…

Herfstvakantie in Duitsland

18 oktober 2016. Herfstvakantie Duitsland.

18 oktober 2016. Herfstvakantie Duitsland.

Twee dagen in de Hartz en daarna doorrijden naar Dresden. Beide bestemmingen meer dan de moeite waard. Bij terugkomst zeker 2 kilo zwaarder, ondanks de flinke wandelingen die we in de natuur en door de stad hebben gemaakt. Sammetje was ook mee. Wat een geweldige hond is het toch. Altijd en overal even rustig en vriendelijk. Zelfs zijn eerste tochtje in een skigondel bracht hem nauwelijks uit zijn evenwicht. De foto is gemaakt in het dorpje Schierke. (Hartz) Kan wat mij betreft in het mapje ansichtkaarten…

Wat in reserve houden

      Geen reacties op Wat in reserve houden

rapportjeDe algemene indruk die meester Waldus van mij had in het schooljaar 1979 – 1980 was goed maar ik hield wel nog steeds veel in reserve. Hij schreef dit in mijn rapport en mijn lieve moeder ondertekende het zonder morren. Een beetje ouder van tegenwoordig gaat in dit geval op hoge poten naar school om daar vervolgens te vragen wat de school er dan aan heeft gedaan om het onderste uit zoonliefs kan te halen…

Waarschijnlijk wist ma wel dat Waldus doelde op het gemakzuchtige en luie karakter van de kleine Johan. Ze vermoedde misschien wel dat ik haar eenvoudig na te maken handtekening een paar jaar later op de HAVO veelvuldig zou misbruiken om spijbelbriefjes te ondertekenen. Ze wist misschien zelfs al wel dat haar zoon op 37 jarige leeftijd betrapt zou gaan worden op afkijken tijdens een examen… ( PMT opleiding pensioenconsulent)

Volgens Jennie houd ik anno 2016 nog altijd veel in reserve maar ik denk dat ze dan meer doelt op mijn inzet voor wat betreft de huishoudelijke taken.

Minder lullen, meer vissen

Aan het begin van het visseizoen 2016, heb ik overwogen om een nieuwe site te maken voor snoekbaarsvissers. Het motto van deze site moest worden: ‘ Minder lullen, meer vissen.’  Na enig denkwerk kwam ik echter tot de conclusie dat vissen en ongefundeerd lullen, onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Er zijn uiteindelijk maar zeer weinig mensen die weten waarom en wanneer een snoekbaars wel of niet toehapt. Helaas behoor ik niet tot dit select gezelschap. Daarom maar besloten om af te zien van het maken van de site.

snoekbaarsplaza

Snoekbaars fileren

      Geen reacties op Snoekbaars fileren
25 september 2016. Snoekbaars fileren.

25 september 2016. Snoekbaars fileren.

Snausie is er weer als de kippen bij …..Haar neusje tijdens het fileren niet veel verder dan een centimeter verwijderd van het scherpe mes. Elk flintertje vis dat er afvalt, is voor onze kleine tijger…..

 

 

Een woord een woord

      Geen reacties op Een woord een woord
10 september 2016. Boek uit.

10 september 2016. Boek uit.

Voor het eerst in zeker tien jaar heb ik weer eens een boek gelezen. ( studieboeken niet meegerekend want dan deed ik alsof ik las…)

Binnen een dag of drie had ik Een woord een woord uit! De moeite waard dus, dit boek van Frank Westerman.

Als kind maakte Frank Westerman de Molukse kapingen van dichtbij mee; als  correspondent was hij getuige van de Tsjetsjeense terreur in Rusland. Vanuit deze ingrijpende ervaringen voert hij de lezer mee naar een reeks gijzeldrama’s, van Bovensmilde tot Beslan.